taşındım ...
beni arayanlar yeni blogumda bulabilirler : ))
www.mutfagimveben.blogspot.com
oraya bekliyorum hepiniziiii.
« Önceki |
beni arayanlar yeni blogumda bulabilirler : ))
www.mutfagimveben.blogspot.com
oraya bekliyorum hepiniziiii.
öylesine hevesle kurmuştim ki burayı.yeni arkadaşlar,yeni tarifler,yeni hayatlar tanıyacak,öğrenecektim.o akşam koşa koşa alışverişe gittim.ellerimde poşetlerle heyecanla eve koştum.mutfağıma attım kendimi.işte dedim huzur burada evimde,mutfağımda ve içimde.hafta sonu eşimin doğum günü şerefine evde kokteyl verecektim.şeker hamurundan pastamı yapacak.şekilli kanepeler hazırlayacak,hayvancık şekilleriyle kurabiyeler yapacaktım.bir sürü planlar yapmıştım.ve cep telefonum çaldı.ellerim kilitlendi,ruhum bedenime sıkıştı kaldı.anneannem,hayatımdaki en değerli varlık kalp krizi geçirmişti ve hastaneye kaldırmışlardı.yalnızca yere çöktüğümü hatırlıyorum.sonrası sonraki yaklaşık bir ay başkasının gözlerinden baktım sanki dünyaya.göz yaşlarım kurudu derlerdi de inanmazdım.kururmuş.kurududa...
ama allahım kıyamadı bizi ayırmaya ve anneannem bırakamadı bizi burada...yapayalnız...çünkü biliyordu olmazdı onsuz...yaşayamazdı ilk göz ağrısı...ve öyle sımsıkı sarıldı ki hayata.tekrar yanıma döndü.yüreğimin yanında sımsıcak yüreği var şimdi.elleri tekrar ellerimde.o bazen ela bazen yeşil gözleri ilk gözağrısının kapkara gözlerinde.allaha binlerce kez yalvardım milyonlarca kez teşekkür ettim.bizi birbirimizden ayırmadı.ondandır bu uzunca ayrılık..ama şimdi hem anneanneme hem mutfağıma hemde sizlere tekrar kavuştum.bundan sonra ayrılmamak dileğiyle...
bu arada allah kimseyi mecbur etmesin.ancak yeditepe üniv.hastanesine ve personeline ne kadar teşekkür etsem azdır.öylesine profösyonel ve ilgililer ki tarifi imkansız.